Home Ask me anything Submit Archive Random RSS
"We are born innocent"
Seventeen. Freshmen. Filipino Random person.
Hindi ba minsan ikaw mismo nakakaramdam din ng kapaguran sa buhay? Yung tipong gusto mo mamatay para lang hindi ka na mapagod sa buhay mo. Pero sabi nga nila. Ganyan talaga ang buhay. Kaya wala naman akong magagawa kung hindi labanan yang kapaguran na yan. Hindi din naman solusyon yang kamatayan para matapos lang yang kapaguran na yan. Siguro dumadating lang yung oras na sumuko na ang lahat sayo. Yung tipong hanggang doon nalang umabot yung kaya mong intindihin, kaya mong tiisin yung kaya mo ipaglaban. Pero kahit na ganon, kailangan pa rin natin maging malakas. Wag tayo papaapekto sa lahat ng kapaguran natin sa buhay. Bigyan natin ng oras ang ating mga sarili. Magpahinga. Mag-unwind. Mag isip-isip. Kumain. O bumili ng anon mang bagay na ikakasaya mo. Makipagkaibigan o kung ano pa man na magpapasaya sa’yo. Sa’kin kasi, halos lahat na ata ng bagay napagod na ako. Mag aral, magdrawing, magblog, gumawa ng sports activitis at magmahal. Pero kahit na napagod ako sa mga bagay na iyan, binibigyan ko padin ng importansya yung mga bagay na alam kong magpapasaya, nagpapasaya at alam kong sasaya ako. At yun ang magmahal. Dahil wala padin kapalit talaga ang pag-ibig o tunay na pag-ibig. Hindi kailanman matutumbasan ng kung ano ang pag-ibig. Masarap sa pakiramdam ng may minamahal at nagmamahal. Pero para sa’kin, lahat naman ng nagpapasaya sakin ay yung mismong mga tao sa paligid ko. Mga tunay kong kaibigan, mga pinsan ko, mga kamag anak ko, mga HS friends ko, College friends, Si Janssen, mga kapatid ko, si Light, si mama, si papa, at si Nanay. Mahal na mahal ko silang lahat. Sa totoo lang maswerte na ako eh. Kasi sa dinami dami ng mga tao sa mundo sila pa ang mga taong nakilala ko. Sila pa yung mga taong binigay sakin ng diyos. Wala na akong hahanapin pa. Alam kong madaming mga problemang pagdadaanan. Kailangan lang ng lakas sa sarili para malampasan mga problemang iyon. Siguro nga wala na akong ibang ipagdadasal pa kundi ang kaligtasan sa isa at sa kanilang lahat na mahal ko. Ang totoong gusto ko lang ay magpasaya ng tao. Kahit na minsan hindi nila gusto ginagawa ko, pinipilit ko sarili ko para bumawi at mapasaya sila. Hinding hindi ko ipagpapalit ang buhay ko sa kung ano pa man. Masaya na ako sa buhay na meron ako ngayon. Laking pasalamat ko nalang na binigyan ako ng ganitong klaseng buhay. Lord, salamat sa lahat ng tulong at blessings sa Famliy namin. Kailangan lang ng malakas na pananampalataya.
Alam kong walang connect yung Title sa body ng text. -.-
(Source: sleepingpill-)
12 days to go before my 19th birthday! I feel so old. Tsk. But yeah, feel blessed though. :D I’m happy ofcourse. I reached the age of 19! I just can’t believe it. Wala naman akong masyadong wish sa birthday ko. Gusto ko lang naman ng simple.Maging masaya ako sa birthday ko. Makasama mga minamahal. Syempre unang una na dyan ang aking mahal. Tulad last year, I celebrated my birthday with him. Hindi man buong araw pero buong umaga kasama ko mahal ko. Hinding hindi ko talaga makakalimutan yung time na yun! Umiyak pa ata ako sa sobrang kasweetan niya. And may nangyare kasi sa bahay na hindi ko ginusto. Pero masaya pa din ako kasi ramdam ko yung pagmamahal na binibigay ng mahal ko sakin kahit hanggang ngayon. :D I’m so lucky I have him. Salamat sa kanya at sumaya ang birthday ko. Regalo? Syempre hindi ako plastic. Gusto ko din na may regalo ako sa birthday ko. Haha. Material na bagay, gusto ko ng cds. (Katy Perry, David Archie, Coldplay, Rihanna, at madami pa. Then gusto ko ng new bag. Slip ons. Shirt. Short. New earing. HQ cam. Itouch. Laptop. Money. LOL. Ang swerte ko nalang kung makuha ko mga gusto kong wish. Pero sana maging napakasaya ko sa special na araw ko. Gusto kong maging unforgettable ang araw ko! Hmm. Siguro maswerte na din ako ngayon sa mga natatanggap ko. Matuto nalang ako makuntento sa isang bagay na meron. I just wish my birthday became a blast! :D Til here! Chow.
(Source: sleepingpill-)
Hindi ko akalaing mag iisang taon na simula mag umpisa kami maging close. Parang kailan lang ah? Grabe! Ito na ang pinaka pinaka magandang nangyare sa buhay pag ibig ko. Seriously. I still remember the first times we talked, chit chatting, and stuff. Akala ko at first ako lang yung kinikilig although hindi naman kami masyado pang attach sa isa’t-isa pero I felt the kilig vibes that time! Hmm. Iba kasi yung feeling na magpapaload yung isang tao para lang replyan yung isang napakawalang kwentang “Pst!”. Pero kung hindi dahil sa “PST!” na yan walang ganitong feeling! Gash. <3
I still remember March of last year. T’was Humanities practice ‘yun eh. Then me an him texting like a couple. Nasa Audi ako tapos siya somewhere sa Quad. Hmm. Talagang ako nung nasa itaas ako ng school. Talagang hinahanap hanap ko siya from there! Grabe lang! Parang obsessed akong makita siya na ewan. Haha. Pero ayun, one day nalang bigla niya sinabi sakin na may sasabihin siyang importante. Tapos ako naman kinabahan! Grabe kaba ko non, kasi ang seryoso ng text niya eh. Basta ang hirap iapaliwanag yung feeling na parang alam mo na yung sasabihin niya? Super kaba ako dun! Then ayun nga, He told me na natatakot siyang ma-fall sakin which was sinabi ko na at the first place na “Wag kang mafafall sakin ah?” sa pabirong way. Pero eto, the night on the same day, I went to their place. Not exactly sa bahay pero sa Gate 2 ng Subdivision nila. We talked, pinaliwanag mga bagay bagay. Medyo hindi ko kabisado exact dates pero I know the whole story.
Eto pa, Alam ko nagplano na kami na pupunta nga sa bahay nila after ko galing sa birthday party ni Ate Anna sa Cainta. Ayun, March 15 of 2010. I went to their subdivision. Nilibot niya ako hanggang sa mapagod kaming dalawa at mag aya pumunta sa bahay nila. Sa park, Gate 2, 800 na malaki. Lol. Mga landmarks namin yan! Tapos, nagpunta nga ako sa bahay nila, sobrang nahihiya ako non! Andun kasi mga kapatid niya eh hindi naman nila ako kilala kaya nakakahiya. Nakikisama nalang ako kasi nasa ibang bahay ako eh. Then ayun nga, nasa attic kami nun eh. Talked about random stuff. Pero naaalala ko mostly related sa music yun eh. Mga pareho naming hilig. <3 Music, Art, Doodles, Weird stuff. Haha. Grabe natutuwa ako kasi parang fresh pa din ang lahat! Yie. :”> Sige tuloy ko na. Nasa harap kami ng Laptop naghahanap ng kung ano ano. Click dito click don. Pili ng music. Hanggang lumalalim na ang gabi, pero nasa bahay pa din nila ako. Haha. Nakaupo sa red cushion nila habang katabi siya. Pero seryoso kinikilig ako kasi hindi nauubusan ng kwentoo! Sobra! Nakakatuwa na nakakakiligs. :”> And taaadaaaan, While playing the song “Saltwater Room” tinitigan ko siya. Then nagtitigan na kami, then….. Ooppp! Alam na! :*Haha. We kissed. Yieee! His first kiss. :”> Hindi ko man first kiss yun pero ayun ang pinaka sweet kiss, pinaka memorable na kiss for me. <3 Hmm. Then he said to me. YES. «333333 Iba kasi yung feeling kooooo non! Grabeng saya! Para akong nanalo sa lotto. (WEH?) LOL. Pero oo, sobrang saya ng feeling! <3 Hmm. Siguro hanggang dito nalang ako muna sa kwento ko. Basta ngayon? Feel na feel kong may nagmamahal sakin na tulad niya. <3
Sana pag nabasa niya tong kwento ko sana matuwa siya sakin. <3 Hindi man masyadong detalyado, buong puso ko naman tong ginawa. Pasensya kung hindi ko nasabi sa kanya na nagbukas ako ng Sleepingpill ko. -.- Pero sana hiling ko lang maging more matured kami pareho. Madami na tayong napagdaanan pero tignan mo. Andito pa din tayo.. :’) I love you so much my baby love of my life, JDC. <3 I hope na madami pang anniversaries and more love, happiness. The best chapter of my life is to love by someone who can carry me no mater what. I just love him with all my heart. Speechless ako minsan kasi I don’t know how to describe the true love. Totoo nga pag mahal mo ang tao mararamdaman mo ang kakaibang feeling. Basta you’re my 1st and last love. Mahal na mahal kita! Basta andito lang si Jeafel, Jap, Japjap, Japoy, Fel, Pel, Jay ng buhay mo. Kahit sino pa ang nagbansag sakin ng mga pangalan ko, iisa lang ang tanging nasa puso at isipan ko. At alam mong ikaw yan. <3 I hope magustuhan mo simpleng message ko. Again, Happy 1st Anniversary. Naiiyak ako kasi hindi ako makapaniwalang ganito! Walang iwanan ah? ANd text ka po. Hahaha! I love you! <3
(Source: sleepingpill-)
Para masabing totoong masaya ka, eh makuha mo ang tingin mong ‘dapat’ para sa’yo. Alam natin sa sarili nating pakiramdam kung totoo ba tayong masaya o hindi, kung pinaplastik natin ang sarili natin, ramdam natin yun. Ang totoong kasiyahan o saya eh pwede makuha sa parehas na paraan, sa pagkakapulot at pag pinaghirapan. Hindi masamang lumihis sa plano, kung saktong ang bagsak mo din naman e magpapasaya sa’yo at wala kang naaapakang tao. Sabi nga sa kanta: “Kahit na ano pa ang gusto mo, basta’t wala kang inaapakan na tao, ituloy mo lang ito. Ang mahalaga ikaw ay masaya, wag mong isipin ang sasabihin ng iba, sila ang may problema..” Meron pa nga dun na kung sino pa yung mga nanlalait at nananakit, sila yung di pupunta sa langit.
Ang saya ay hindi tinatakda. Kusa itong nararamdaman, dun sa mas keri o gusto mong gawin o sa mga nakakasalamuha mo. Kung kontrolado mo naman ang isip mo sa pagpili ng tama at mali para sa’yo, ba’t hindi ka lumihis? dapat nga lang sa huli, ipakita mo sa lahat, na nakapagtapos ka at maganda ang buhay. Para di ka kinukutya na parang kangkong na di nabili.
(Source: sleepingpill-)
/sadasdsadsssdsad :’(